Carlo Collodi

Pinokio

Pewnego razu majster Dżepetto strugał kawał drewna. Wióry się sypały, a bezkształtna masa nabierała wolno, lecz nieuchronnie ludzkich kształtów. Niebawem wyłonił się z niej sympatyczny łobuziak, któremu nadano imię Pinokio. Ledwie pojawił się na świecie, a już zaczął psocić. Popędził w świat szeroki – na spotkanie przygód, których los mu nie poskąpił. Był śmiały, rezolutny i chyba trochę nierozważny. Jak każdy młody człowiek. Pinokio obawiał się tylko jednego: że go dopadną, zmuszą do pracy, albo – o zgrozo! – poślą do szkoły! Uciekał od szkoły, ale nie uniknął edukacji – tej najsurowszej, jaką wszystkim śmiałkom funduje samo życie. Uwielbiał przygody, lecz w miarę upływu czasu coraz lepiej rozumiał, że w życiu trzeba słuchać głosu serca, ale kierować się rozsądkiem. Pinokio był wielkim rozrabiaką i nie mniejszym szczęściarzem – bo miał Dżepetta, ojca, który nigdy nie przestał go kochać.

„Pinokio” to klasyczna, „żelazna” pozycja literatury dla dzieci, ale też opowieść zdolna poruszać widzów w każdym wieku. Mocnymi stronami są piosenki Andrzeja Jacobsona i niezwykle bogata warstwa wizualna. Złożyły się na nią nie tylko pieczołowicie wykonane elementy scenografii, bajecznie kolorowe kostiumy, ale także animacje komputerowe. Animacje lalkowe opracował Andrzej Beya Zaborski – znany aktor Białostockiego Teatru Lalek.

„Pinokio” jest spektaklem posiadającym bardzo nowoczesną formę, w której zachowano piękno i moralną wymowę baśni Carlo Collodiego.

 

Premiera: 8 lutego 2009 r.

Scena: duża

Cena: bilet normalny - 18 zł, ulgowy -  16 zł, bilet rodzinny - przy zakupie minimum trzech biletów - wszystkie w cenie biletów ulgowych

Czas trwania spektaklu:
100 min. z przerwą

Przekład: Zofia Jachimecka

Reżyser: Piotr Dąbrowski

Asystent Reżysera: Julia Wacławik-Dąbrowska

Scenografia: Katarzyna Gabrat-Szymańska

Muzyka: Romuald Kozakiewicz

Teksty piosenek: Andrzej Jacobson

Animacje: SOYA

Choreografia: Wojciech Blaszko

Obsada: 
   

Rafał Olszewski: Pinokio
Franciszek Utko: Dżepetto
Jerzy Taborski: Handlarz
Krystyna Kacprowicz-Sokołowska: Narrator
Danuta Bach: Świerszcz 
Agnieszka Możejko-Szekowska: Lis, Dziecko, Pszczółka, Marionetka 
Katarzyna Mikiewicz/Aleksandra Maj: Kot, Dziecko, Pszczółka, Marionetka
Bernard Bania: Wieśniak, Tuńczyk, Motyl, Żandarm, Dziecko, Pszczółka 
Maciej Radziwanowski: Arlekin, Knot, Sokół, Kuna I, Śmierć 
Monika Zaborska-Wróblewska: Wróżka, Dziewczynka, Pszczółka, Dziecko
Piotr Półtorak: Ogniojad, Kuna II, Karczmarz, Pszczółka, Dziecko 
Ewa Palińska: Pucinella, Papuga, Dziecko 
Sławomir Popławski: Kupiec, Gołąb, Pszczółka, Dziecko, Dżdżownica
Jolanta Skorochodzka: Sowa, Robaczek świętojański, Dziecko, Pszczółka, Marionetka, Biedronka 
Krzysztof Ławniczak: Żandarm, Doktór, Dziecko, Dżdżownica 
Arleta Godziszewska: Biedronka, Dziecko, Pszczółka

Autor zdjęć: Konrad Adam Mickiewicz

Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz) Pinokio (Fot. Konrad Adam Mickiewicz)

Recenzje:

„Baśń Collodiego opowiada o nieznośnym naiwnym pajacyku, który musi na własnej skórze zaliczyć wzloty i upadki, by dowiedzieć się, co w życiu najważniejsze, i na koniec stać się chłopcem. W spektaklu Dąbrowskiego wszystko jest tak, jak wymyślił sobie Collodi, tylko wsparte dużą dawką komizmu i ciekawych rozwiązań inscenizacyjnych, z czego cieszą się dzieci. I dobrze.(…)
Przede wszystkim zaś, co w sumie w spektaklu dla dzieci jest najważniejsze - sporo w "Pinokiu" wtrętów edukacyjnych, podanych w sposób naturalny, nienachalny i - mimo klimatu zabawy - zapadających w pamięć. Tu granica jest wyraźna: zrobiłeś coś złego - spotka cię kara. Większa albo mniejsza, ale cię nie ominie. Np. zostaniesz osłem, jeśli nie będziesz się uczył. Swoje usłyszą też i starsi. Niejeden zapewne spuścił nos na kwintę, jako mądry po szkodzie, a raczej doświadczony z rozmaitymi naciągaczami i piramidami finansowymi, gdy relaksując się na przedstawieniu dla dzieci nagle usłyszał: "Nie ufaj tym, którzy obiecują ci wzbogacenie się z dnia na dzień...". Carlo Collodi 150 lat temu nie przewidywał raczej, że będzie tak aktualny.”

Monika Żmijewska, "Pinokio dostał po nosie - spektakl w Dramatycznym", Gazeta Wyborcza Białystok, 11 lutego 2009 r.